29 Ekim 1923 tarihinde Cumhuriyet ilân edildi ve 3 Mart 1924 tarihinde de Hilafet kaldırıldı. Bu süreci takip eden diğer çarpıcı gelişme ise, 37 yıl kesintisiz devam edecek ilk anayasanın, 24 Nisan 1924 tarihinde yürürlüğe girmesiydi.

1936 yılında ilk belirtileri görülen ve 1937 yılında resmen onaylanan Atatürk’ün hastalığı, kısa sürede ağırlaştı. Bu durum iktidar mücadelesine yol açtı. 10 Kasım 1938’de Atatürk’ün ölümü sonrası, İsmet İnönü, Türkiye Cumhuriyeti’nin ikinci Cumhurbaşkanı seçildi.

Bu dönem içerisinde, Türk siyasetine damgasını vuran önemli gelişmeler söz konusuydu:

1929 Büyük Buhranı sonrası Cumhuriyet Halk Fırkası (CHF) izlenen iktisat politikalarını değerlendirerek, yeniden yapılanma  yoluna gitti. Bunun sonucunda CHF, korumacı devletçi bir siyaseti benimseyen programları yürürlüğe koydu.

Kemalist Devrimlere yön veren CHF’nin 10-18 Mayıs 1931 tarihleri arasında toplanan Üçüncü   Büyük   Kongresi siyasal bakımdan önemliydi: Onaylanan programla, Parti ve Devlet fiilen   bütünleşti ve 1927 Kongresi sonrası kabul edilen Cumhuriyetçilik, Milliyetçilik, Halkçılık ve      Laiklik ilkelerine, Devletçilik ve İnkilapçılık eklendi: CHF’ce kabul edilen “6 Ok”, devletin de temel  ilkeleri arasına girdi.