1970-1980 yılları arasında, toplumsal açıdan iki önemli gelişme söz konusuydu:

Birincisi, dış borçlanma yöntemlerinin tıkanması sonucu oluşan ve yemeklik yağlardan, benzine kadar uzanan bir dizi temel ürünün yokluğundan kaynaklanan kuyruk ve karaborsa, bu döneme damgasını vurdu. Yükselen fiyatlar ve azalan gelir düzeyi, toplumsal aşınmayı hazırlayan temel etmenlerdi.

İkincisi, şiddetlenen toplumsal çatışma, bir iç savaş korkusunu da beraberinde getirdi. Bunun sonucunda sokaklar, şiddetin ve aşırı-siyasetin hakimiyetine bırakılırken, “ev” adeta, ailenin sığınağına dönüştü. Kısacası, bütünüyle bir “korku toplumu”ndan bahsetmek olasıydı.